Op 13 mei 2000, toen de wijk Roombeek in Enschede werd getroffen door verwoestende explosies, stond Lucien Baard voor zijn huis. In zijn korte broek en T-shirt keek hij met verbijstering naar de chaos die zich voor zijn ogen afspeelde. Terwijl zijn kinderen onbezorgd speelden, zette Baard onverschrokken zijn fiets in beweging en begaf zich naar het rampgebied.
Voor Lucien Baard was schrijven zijn roeping. Onmiddellijk na de vuurwerkramp zette hij alles op alles om verslag te doen van de tragedie die Enschede had getroffen. Met vastberadenheid en moed trotseerde hij de verwoeste straten, vastbesloten om de verbijsterende gebeurtenissen vast te leggen en te delen met de wereld.
De passie van Lucien Baard voor journalistiek leidde tot iets groters dan alleen nieuwsberichten. Gedurende 25 jaar heeft hij onvermoeibaar gewerkt aan het onthullen van de diepere waarheid achter de vuurwerkramp. Zijn toewijding en vasthoudendheid hebben nu geresulteerd in een aangrijpend boek dat het volledige verhaal vertelt.
Opmerkelijk is dat zelfs na een kwart eeuw Lucien Baard niet is gestopt met zijn queeste om recht te doen aan de slachtoffers en hun nabestaanden. Zijn doorzettingsvermogen en toewijding hebben geleid tot een tastbare herinnering aan de vuurwerkramp die Enschede voor altijd heeft veranderd.